Εχουν περάσει μέρες και δεν εχω γράψει τίποτα, γενικά τις τελευταίες μέρες ήμουν λίγο κουρασμένη.
Αν εξαιρέσεις τις τελευταίες φορές που εγραψα για τα γενέθλεια της Δωρούλας μου το πρώτο Post που έκανα αναφέρονταν στον πότε έμαθα για την εγκυμοσύνη μου, ε λοιπόν τώρα πρέπει να πώ για το πώς ενοιωσα στο πρώτο υπέρηχο.
Οταν πήγα στο γιατρό είχα ένα χαμόγελο ώς τα αυτιά οταν δε βγήκα απο μέσα δεν ξέρω που είχε φτάσει το χαμόγελο μου, δεν μπορώ να περιγράψω πόσο ευτυχισμένη και χαρούμενη ένοιωθα.
Ξεκινήσαμε τον υπέρηχο και κοιτώντας στην οθόνη μου λεεί "εδώ είναι" και βλέπω ένα φασολάκι, ναι φασολάκι γιατι αν δείτε και παρακάτω στην φωτο σαν φασόλι είναι και τρελλάθηκα.
Οταν μετά απο λίγο μας εβαλε να ακούσουμε και την καρδούλα του "τουκου τουκου τουκου τουκου" εχασα την γή κάτω απο τα πόδια μου. Δεν μπορούσα να το πιστέψω.
Απο ΄κείνη την στιγμή ειδικά αγάπησα το μωράκι που μεγάλωνε μέσα μου και περίμενα πώς και πώς να το νοιώσω μέσα μου αλλα και να το κρατήσω στα χέρια μου.
Συναισθήματα που μόνο μια γυναίκα που είναι έγκυος ή εχει αποκτήσει παιδάκι μπορεί να με καταλάβει. Δεν υποβιβάζω κανέναν αλλα είναι συναισθήματα που δεν μπορείς κάν να τα περιγράψεις. Τωρα που γράφω και προσπαθώ να σας τα πω νομίζω ότι οι λέξεις που μου έρχονται στο μυαλό είναι λίγες και δεν θα γράψω ακριβώς αυτο που θέλω να πώ...
Αν εξαιρέσεις τις τελευταίες φορές που εγραψα για τα γενέθλεια της Δωρούλας μου το πρώτο Post που έκανα αναφέρονταν στον πότε έμαθα για την εγκυμοσύνη μου, ε λοιπόν τώρα πρέπει να πώ για το πώς ενοιωσα στο πρώτο υπέρηχο.
Οταν πήγα στο γιατρό είχα ένα χαμόγελο ώς τα αυτιά οταν δε βγήκα απο μέσα δεν ξέρω που είχε φτάσει το χαμόγελο μου, δεν μπορώ να περιγράψω πόσο ευτυχισμένη και χαρούμενη ένοιωθα.
Ξεκινήσαμε τον υπέρηχο και κοιτώντας στην οθόνη μου λεεί "εδώ είναι" και βλέπω ένα φασολάκι, ναι φασολάκι γιατι αν δείτε και παρακάτω στην φωτο σαν φασόλι είναι και τρελλάθηκα.
Οταν μετά απο λίγο μας εβαλε να ακούσουμε και την καρδούλα του "τουκου τουκου τουκου τουκου" εχασα την γή κάτω απο τα πόδια μου. Δεν μπορούσα να το πιστέψω.
Απο ΄κείνη την στιγμή ειδικά αγάπησα το μωράκι που μεγάλωνε μέσα μου και περίμενα πώς και πώς να το νοιώσω μέσα μου αλλα και να το κρατήσω στα χέρια μου.
Συναισθήματα που μόνο μια γυναίκα που είναι έγκυος ή εχει αποκτήσει παιδάκι μπορεί να με καταλάβει. Δεν υποβιβάζω κανέναν αλλα είναι συναισθήματα που δεν μπορείς κάν να τα περιγράψεις. Τωρα που γράφω και προσπαθώ να σας τα πω νομίζω ότι οι λέξεις που μου έρχονται στο μυαλό είναι λίγες και δεν θα γράψω ακριβώς αυτο που θέλω να πώ...

